Er zijn van die verhalen die voor altijd actueel blijven. Antigone is er daar één van.

Voor wie het is vergeten: Antigone is een oude Griekse tragedie van Sophokles. Antigone heeft twee broers die omkomen tijdens de burgeroorlog in Thebe. Een van die broers wordt door de koning Creon gezien als held, de ander als verrader. Een verrader mag niet worden begraven, tot groot verdriet van Antigone. Zij weigert zich hierbij neer te leggen en begraaft hem toch. Met alle gevolgen van dien.

Het is een verhaal over een autoritaire machthebber, over iemand die haar nek durft uit te steken en over wat er gebeurt als wetten botsen met je geweten. Het is ook een verhaal over de mensen die erbij staan, ernaar kijken en niets doen.

Voor deze voorstelling vertrekken de jongeren van De Jonge Stokerij vanuit de tekst die Jean Anouilh In 1944 schreef, een versie van het stuk die onlosmakelijk verbonden raakte met de Tweede Wereldoorlog.

En nu, 2026, hoef je ook niet lang na te denken om voorbeelden te verzinnen van leiders die steeds meer macht naar zich toetrekken. Van mensen die worden buitengesloten. Van situaties waarin wegkijken makkelijker is dan in actie komen.

Op 21 juni laten de jongeren van De Jonge Stokerij zien waarom dit verhaal, ruim tweeduizend jaar na Sophokles en ruim tachtig jaar na Anouilh, nog steeds verrassend dichtbij voelt.